16 listopada 1943 r. oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) zaatakowały wieś Huta Stara na Wołyniu.
Agresję tę udaremniła miejscowa samoobrona, wspierana przez partyzantów radzieckich i AK. Odparła atak oddziałów UPA liczących około 1200 ludzi. | Żołnierze oddziału polskiej samoobrony na Wołyniu |
Samoobrona mimo zdecydowanej przewagi nieprzyjaciela niemal przez cały dzień odpiera kolejne ataki. Układ sił wyrównuje się po powrocie oddziału Kochańskiego oraz dzięki wsparciu grupy partyzantów sowieckich. Sotnie UPA zostają pokonane i zmuszone do wycofania. Ich straty wynoszą ponad 106 zabitych i rannych, przy kilkunastu osobach poległych ze strony obrońców.
Warto podkreślić honorową postawę Kochańskiego wobec kilkunastu rannych jeńców, których nakazuje opatrzyć i odtransportować do wioski sprzyjającej Ukraińcom.
![]() autor nieznany / Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 37-1004 · karta pliku · domena publiczna |
| Władysław Kochański, ps. „Bomba”, „Wujek” |
Potyczka ta stanowi jedno z największych zwycięstw polskich w walce z UPA na Wołyniu. Jednak, jak się wkrótce okazuje, współpraca z Sowietami kończy się dla kpt. „Bomby” podobnie jak dla wielu innych dowódców AK. Miesiąc po wydarzeniach w Hucie Starej zostaje zaproszony wraz z kilkoma oficerami oraz obstawą na przyjacielskie, mogłoby się wydawać, spotkanie do sowieckiego oddziału Michaiła Naumowa. Po przywitaniu i wymianie kilku zdań cichociemny oraz jego podkomendni zostają obezwładnieni i uwięzieni, przy czym kilku żołnierzy zostaje na miejscu zastrzelonych. Kochański natomiast poprzez Kijów trafia do więzienia na Łubiance w Moskwie.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz